کتاب 1

 

و من

کتاب تو شدم

کتاب دستنوشته ات

و تو با سر انگشتانت

به نرمی

داستان سفر های بی بر گشت را

بر تنم می نگاشتی

از شهر هایی که زمین به کامشان کشید

و قطار هایی که در نیمه راه

                      منفجر شدند

و مادرانی که فرزندانشان را

                              به راه سپردند

و کودکانی که هیچ گاه

                 هیچ گاه  از مدرسه برنگشتند

و لبانم

کتاب بی پایان تو شد

وقتی با زبانی به قدمت  کشف اولین سکر

                                    می نوشتی اش

                                   می خواندی اش

و هیاهوی گیسوانم

داستان شهری شد

که زیر پاهایش

مستان نیمه شب و

رندان تشنه لب

به آ سودگی خفته اند

از نوک انگشتان پاهایم شروع می کنی

می نویسم ات

می خوانم ات

زبان

 به آخر خط می رسد 

کتاب

اما نه.......

 

 

۲۵خرداد۸۷ فینچلی

/ 2 نظر / 8 بازدید
مهتا

مانی جونم سلام.وبلاگت خیلی خوبه.(:

سلام دخترم شعرات خیلی قشنگ بود میبوسمت.مامان