گفتگو

 

انگشتانت که سخن می گویند

 

گویی

 

دریایی در بعد از ظهری زمستانی

 

انگشتانم

آواز مرغان بر فرازش.

تهران فروردین ٨٣

/ 1 نظر / 12 بازدید
zakarta

بنی آدم اعضای یکدیگرند، که در آفرینش زیک گوهرند. چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار. یک از جنس ما.. التماس دعا[گل]