قایقم غرق می شود آرام...( تابلوی فلیکس والوتن)

 

تپه های کوچک اندامت

و آن خلیج بکر و امن

قایقم را رها کرده ام به آسودگی

ماهیانی خرد می ستانم از کنج لب هایت

آسمانی زلال

درخت ها خاموش

قایقم

غرق می شود

آرام ...

 

 

 

زوریخ اردی بهشت ٨۵

 

 

/ 2 نظر / 17 بازدید
مهتا

مانی عزیزم شعر خیلی قشنگیه من که خیلی دوستش دارم. برش نداری !

شادی

خیلی زیبا بود. لذت بردم. مثل همون وقتی که دیگران میخوندن و من میشنیدم. از خشونت شعرهات کم شده. گمونم نشونه خوبیه. موفق باشی...